Wzorzec rasy

Wzorzec FCI nr 5/28.11.2003/GB

COCKER SPANIEL ANGIELSKI
English cocker spaniel

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania

Data publikacji obowiązującego standardu: 29.10.2003

Użytkowanie: Płochacz

Klasyfikacja FCI:
Grupa 8 - Aportery, płochacze i psy dowodne
Selekcja 2 - Płachacze
Podlega próbom pracy

Wygląd ogólny: Wesoły, mocnej budowy pies myśliwski (sporting); harmonijny, zwarty, o kwadratowej sylwetce (odległość od kłęby do podłoża wynosi w przybliżeniu tyle samo co od kłębu do nasady ogona).

Zachowanie – charakter: Typowy, żywy ruch i zawsze wesoło noszony ogon obrazuje radosny charakter psa, szczególnie, kiedy pracuje. Łagodny i przywiązany, pełen życia i wigoru.

Głowa:
Mózgowioczaszka:
Czaszka: Dobrze rozwinięta, dobrze wyrzeźbiona, ani zbyt delikatna, ani zbyt mocna.
Stop: Wyraźny, umiejscowiony w połowie pomiędzy wierzchołkiem nosa a guzem potylicznym.
Trzewioczaszka:
Nos: Wystarczająco szeroki do dobrej pracy.
Kufa: Kwadratowa.
Szczęka i żuchwa/uzębienie: Silne, z idealnym, regularnym i kompletnym zgryzem nożycowym, tzn. siekacze górne przykrywają siekacze dolne i stykają się z nimi ściśle oraz są prawidłowo osadzone w szczęce i żuchwie.
Policzki: Nie wydatne.
Oczy: Pełne, ale nie wyłupiaste i wypukłe. Ciemnobrązowe, nigdy jasne, w przypadku umaszczenia czekoladowego, czekoladowo-dropiatego i czekoladowo-białego, ciemnoorzechowe, harmonizujące z umaszczeniem; inteligentne i łagodne w wyrazie, a zarazem czujne, żywe i wesołe; powieki przylegające.
Uszy: Płatowate, osadzone nisko – na poziomie linii oczu. Wyciągnięte do przodu sięgają krawędzią do wierzchołka nosa. Dobrze okryte długim, prostym i jedwabistym włosem.

Szyja: Średniej długości, umięśniona. Osadzona na dobrze kątowanych łopatkach. Bez podgardla.

Tułów: Mocny, zwarty.
Grzbiet: Mocny, poziomy, delikatnie opadający od lędźwi do nasady ogona.
Lędźwie: Krótkie i szerokie.
Klatka piersiowa: Dobrze rozwinięta, głęboka; widziana od przodu ani zbyt szeroka, ani zbyt wąska. Żebra dobrze wysklepione.

Ogon: Osadzony nieco poniżej linii grzbietu. W ruchu wesoło noszony w poziomie, nigdy uniesiony do góry. Zwyczajowo obcięty (kopiowany).
Kopiowany: Nigdy zbyt krótki (niewidoczny), ani zbyt długi, żeby nie przeszkadzał, w czasie pracy w nieustającym ruchu.
Niekopiowany: Nieznacznie zakrzywiony, umiarkowanej długości, proporcjonalny, stwarzający ogólną harmonię; sięgający stawu skokowego. Mocny u nasady, zwężający się ku końcowy; dobrze owłosiony (z „piórem”) odpowiednio do całości owłosienia. Żywy w ruchu, noszony poziomo, nigdy powyżej linii grzbietu i nigdy nieśmiało podwinięty.

Kończyny:
Kończyny przednie: Kończyny o mocnym kośćcu, proste, odpowiednio krótkie ze względu na ich siłę. Nie za krótkie, by przeszkadzały w ogromnym wysiłku, jaki jest wymagany od tego wspaniałego psa myśliwskiego.
Łopatki: Ukośnie ustawione, cienkie.
Kończyny tylne:
Zad: szeroki, dobrze zaokrąglony, dobrze umięśniony. Mocny kościec.
Stawy kolanowe: Dobrze kątowane.
Stawy skokowe: Śródstopia krótkie poniżej stawu skokowego, dające dobrą siłę napędową.
Łapy: Zwarte, z grubymi opuszkami, kocie.

Chód: Swobodny, z dobrym wykrokiem.

Okrywa włosowa:
Włos: Gładki, jedwabisty, nigdy szorstki czy falisty, nie zbyt obfity, nigdy kręcony. Dobrze owłosione kończyny przednie, tułów oraz kończyny tylne powyżej stawów skokowych.
Umaszczenie: Różnorodne. U psów jednokolowych kolor biały dopuszczalny jest tylko na klatce piersiowej (przedpiersi).

Wzrost i waga:
Wysokość w przybliżeniu:
Psy 39 – 41 cm (15,5 – 16 cali);
Suki 38 – 39 cm (15 – 15,5 cali).

Waga w przybliżeniu:
12,5 – 14 kg (28 – 32 funtów).

Wady: Wszelkie odchylenia od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady obniżające ocenę w zależności od stopnia ich nasilenia.

Psy wykazujące widoczne wady fizyczne lub psychiczne muszą być zdyskwalifikowane.

Uwaga: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

Wzorzec ze zmianami (w okt. Ogon i wady) obowiązuje od kwietnia 2004r.

Tłumaczenie: Tomasz Mroczek

Źródło: Klub Spanieli i Psów Dowodnych

<=wstecz